LR, PC en MV 'De Wironruiters'

Paardenvereniging 'De Wironruiters'

Periode 1943 - 1970

In 1943 pakken Eef Lansink (toenmalig dierenarts, gevestigd in de Parklaan 20), Anne Lont (boerenzoon op Stroe) en Okko Bosker (aannemer, onder andere van de Helderse Buurt) de draad weer op. Op 3 oktober 1943 wordt de verenging nieuw leven ingeblazen, een paardenverenging.

v.l.n.r. Wim Kooi, Piet Dekker, Geer Mostert, Jaap Mulder, Annie Bruul, Jan Wagemaker en instucteur His Wilms.Het bestuur: Anne Lont, Lansink, Okko Bosker, Piet Dekker (veehandelaar en hengstenhouder in de Elftstraat) en Jaap Mulder (boer, wonende in de Slingerweg). Jaap Mulder wordt voorzitter, Anne Lont penningmeester en de overige mannen treden aan als bestuursleden.

De instructeur wordt His Wilms, dit gezien zijn ervaringen in militaire dienst, gevraagd maar Wilms besluit om de functie niet te aanvaarden. De eerste instructeur wordt Lansink. De latere instructeurs zijn onder andere Jan Metting en Anton Swaerts. Aanvankelijk zijn er twintig leden, waarvan een 8-tal en soms een 4-tal. Het 8-tal heeft duidelijk de voorkeur.

Foto: v.l.n.r. Wim Kooi, Piet Dekker, Geer Mostert, Jaap Mulder, Annie Bruul, Jan Wagemaker en instucteur His Wilms.

Landbouwdagen op Wieringen

De landbouwdagen waren gezellige feesten, ze werden in de eerste jaren rond de Nederlands Hervormde kerk gehouden, daarna op het land achter Ipelshof, een boerderij gelegen aan de Elft. Ook de kleindiertentoonstelling werd daar gehouden. Tijdens de landbouwdagen gaven de Wironruiters demonstraties, die voor die tijd toonaangevend waren.

Verslag demonstratie Landbouwfeesten 13 september 1952

Op zaterdag 13 september tijdens de landbouwfeesten, hebben wij gedemonstreerd met de medewerking van acht Wieringermeerruiters en als attractie Jn. de Wit met vrijheidsdressuur. Begunstigd door prachtig weer, waardoor de publieke belangstelling ook wel groot was, er zijn ongeveer 1400 kaarten verkocht. Er werd begonnen met een parade. Bets Nieboer werd nog even aan 't publiek voorgesteld. deze is thans kampioene van Nederland bij de dames, vervolgens het Wiron 4-tal. Daarna kwam Jn. Lont in de ring met de 3 1/2 jarige vos Nisma in Vrijheidsdressuur. Hoewel hij nog wat onwennig in het publiek stond, kon hij na afloop een warm applaus in ontvangst nemen.

Jn de Wit toonde met twee paarden in de Vrijheidsdressuur, ongelooflijke staaltjes met zijn schimmel en vos. Aansluitend volgde het springen, hiervoor waren medailles beschikbaar gesteld. De jury bestond uit Piet Dekker en C. Schenk, bij loting werden de prijzen gewonnen door J. van Schagen, mej. A. Broer en T. van Wijngaarden. De Wieringermeer voerde nog een nummer Vrijheidsdressuur uit waarmee zij een daverend applaus verwierven en als slot was er nog een equipespringen: 1e prijs Wieringermeeruiters, 2e prijs Wironruiters en 3e prijs Wieringermeerruiters. Het was een succesvolle middag waar wel de Wieringermeerruiters en groot aandeel in hadden, en de Wironruiters nog veel moeten oefenen.

Tenue

Het tenue: zwarte broek (bol bij de bovenbenen), lichtgrijs jasje en een alpino pet. De kleding was in eigen bezit, de broeken werden gemaakt door Wachendorff van Rijn, kleermaker in de Hoofdstraat (nu drogisterij Etos)

De contributie werd voldaan via een kwitantie, waarmee de penningmeester langs de deur kwam. Het bedrag was ongeveer tien gulden per jaar. Elk lid was tevens federatie lid. Soms werd er een lid "op de andere kant van de bladzijde" geschreven en telde niet mee als federatielid. Het contributiegeld werd besteed aan het kopen van springspullen, het federatie lidmaatschap, ruiteravonden, (gedeelte van het) transport naar wedstrijden en vergaderingen. Toen de lessen in het midden van de Wielerbaan werden gegeven moest er een loopplank komen om de paarden over de baan te krijgen. Ook dit werd bekostigd vanuit de contributie.

Zusterverenigingen

Er werd mee gedaan aan Ruiterdagen, Streekwedstrjden, Landbouwtentoonstelling en Kringwedstrijden. Onderlinge wedstrijden werden er niet gehouden. De Wironruiters organiseerde zelf ook Streekwedstrijden, een daarvan is gehouden op het land van Dirk Blauwboer. Het terrein lag op Westerland achter nu de familie Rotgans, toen het handbalveld van h.v. Tonegido. Het terrein was mooi vlak en had geen greppels. Er deden vele zusterverenigingen mee als de Wieringermeerruiters, RAP, Koegras, Texel, Julianadorp, Nieuwe Niedorp en Callantsoog. Aan de Wieringermeerruiters kon de Wiron niet snel tippen. Bij de vereniging uit de Wieringermeer was alles wat professioneler georganiseerd.

Ook reden de Wironruiters wedstrijden bij de zusterverenigingen. Men ging altijd te paard, behalve naar Callantsoog en Texel dan ging men met de veewagen. Wanneer men naar Texel ging reed men te paard naar de "Oostpunt", waar ook de andere verenigingen zich verzamelden. Daar lag dan een "veeboot", waarmee men naar Texel voer. De wedstrijd op Texel was meteen een paar dagen uit want er werd overnacht in het stro. Er waren circa vier wedstrijden per jaar op Texel.

Lessen

De lessen waren op zondagmorgen. Er werd door de jaren heen op verschillende plaatsen les gegeven, de Wielerbaan, bij Kees Lont vet en Nan Kool op Oosterland. Wanneer de zin en het weer het toeliet werden er geen lessen gegeven maar ging men naar het Robbenoordbos en werd er bijvoorbeeld een "Vossenjacht", gehouden.

Ruiteravonden

De Ruiteravonden werden georganiseerd door en voor de leden en donateurs. Entree werd er niet geheven, de kosten werden betaald vanuit de contributie en het donateursgeld. Tijdens de Ruiteravonden werden er toneelstukjes opgevoerd, gezongen door de 'eigen'Wirona's en was er bal na. Ook worden er speciale gasten uitgenodigd, als sneltekenaar Wil Wigbout, Alpenblazers uit Tuitjehorn en de Westfriese voordrachtkunstenaar Kees Stet. In 1968 wordt besloten om te de Ruiteravonden te stoppen.

Puzzelritten

In mei werd er, vanaf begin jaren '50, de Puzzelrit georganiseerd. De zusterverenigingen deden ook mee, de "verre" verenigingen kwamen een dag van te voren al aan. Deze ruiters en amazones werden ondergebracht bij leden.

Algemene Ledenvergadering 10 april 1952, hotel Centraal - Hippolytushoef

Er moet een nieuw bestuur worden gekozen maar dit wil niet lukken, er wordt een aantal keren gestemd om uiteindelijk tot het volgende bestuur te komen: Jaap Mulder, voorzitter; Anne Lont, penningmeester; Bets (Elisabeth) Russelman-Dekker, secretaris; Gezinus Koorn en Piet Dekker, bestuursleden. Er komt een kanttekening bij Gez. Koorn, hij belooft de penningmeester te zullen ondersteunen bij het innen van de contributie.

Een aantal punten uit het verslag:

  • De Tulpenrit op 2e Paasdag, waaraan alle ruiters uit de streek zouden deelnemen, is afgelast wegens slecht weer.
  • Tijdens de vergadering melden vier leden zich aan voor de wedstrijd op Texel.
  • Er wordt besloten om deel te nemen aan de gezamenlijke sport dat op 2e Pinksterdag, de Algemene Sportdag wordt gehouden op het Succes terrein. De Wironruiters geven daar een demonstratie.
  • In de Wieringermeer wordt een manegeuitvoering gegeven, er wordt besloten her gezamenlijk naar toe te gaan.
  • Er is een batig saldo van f 67,93, al is er f 82,03 in de kas aanwezig, een meevaller!
  • Er wordt besloten de manege helemaal om te ploegen op 2e Paasdag.
  • Op Hemelvaartsdag wil men een Puzzelrit voor de eigen leden (deze wordt uiteindelijk gehouden in juli, vanwege slecht weer)

Dan komt de rondvraag: "C. Lont stelt voor zadeldekjes, maar men is bang dat dit nogal kostbaar zal zijn. Er is een vraag om insignes aan te schaffen, daar er op een wedstrijd al eens een opmerking over gemaakt is en er worden twee hulpinstructeurs aangesteld, bij afwezigheid van Anton Swaerts. Dit zijn Anne Lont en Gezinus Koorn. Aansluitend bedankt de voorzitter mejuffrouw Trien Lont voor haar vele werk als penningmeester en ook Gezinus Koorn voor zijn werk als secretaris. Verder dankt hij de ruiters voor de goede opkomst en sluit de gezellige vergadering om 23.30 uur.

Manege Wironruiters

De manege heeft vele plaatsen gehad. In de Algemene Ledenvergadering op 13 maart 1953 wordt vastgesteld om van terrein te veranderen. De manege op Stroe (naast nu Eilandmuseum Jan Lont) is erg nat zadat het niet veel is te gebruiken. Nan Kool van Oosterland stelt terrein beschikbaar. In 1954 verhuisd de manege aan Simon Lont vet aan de Koningsweg. Er komt dat jaar een sportveld waar de Wironruiters een manege kunnen huren, alleen de huur is veel te hoog voor zo'n kleine vereniging. Het gaat daarom ook niet door.

In de winter van 1955 wordt de manege weer te nat bevonden, er wordt besloten dat het gehele bestuur en de leden een zaterdag zand gaan rijden. Het zand komt vanaf 't Lutje, van Piet Mostert. Het zand blijft een probleem want in de winter van 1957 moet de hoefslag weer gevuld worden. Jaap Mulder zal bij Piet Mostert informeren wat de kosten zijn. Het zand kan niet meer bij het Lutje worden gehaald. Dan stellen de Wironruiters zich in verbinding met Piet Mulder, Noorderbuurt 1. Het zand is wel wat grof maar heel geschikt voor de manege. Cor Lont denkt wel een wagen of twintig nodig te hebben, de kosten blijken uiteindelijk 25 gulden te zijn.

Ook oefent men op het terrein van Jan Lont van Stroe, die is net als bij Lont vet zonder kosten. Op de Ruiteravond van 1959 ontvangen beide als dank een flinke door sigaren. Het zand blijft een probleem en komt regelmatig op de agenda. Cor Lont zegt wel tachtig wagens zand nodig te hebben. Nan Heijblok wordt gevraagd om met zijn dragline te helpen. Het zand is voordelig te verkrijgen bij Piet Mulder, Noorderbuurt.

Dan in het jaar 1961 worden er plannen geopperd voor een overdekte manege, en dan gezamenlijk met de pony rijschool, maar de hoge kosten zijn een groot bezwaar. In de Algemene Ledenvergadering van 1 november 1962 vraagt Anton Swaerts een kleine opmerking te maogen maken en wel dat er een schrijven naar het bestuur van de Ponyrijschool zal gaan om gezamenlijk misschien een overdekte manege te kunnen bouwen. Maar men wacht liever de Ponyrijschool af en er komt een ander besluit. Het mooiste ou zijn zich met de gemeente in verbinding te stellen en bijvoorbeeld op het sportterrein een gezamenlijke sporthal te hebben. Er zal contact worden opgenomen met de gemeente, Anton Swaerts en Ties Sok zullen als afgevaardigden eens met de burgemeester gaan praten. Dit gesprek met de burgemeester en Dirk Landman, vindt plaats in 1963 met het besluit dat de manege al 20 jaar op de agenda staat, de gemeente garant wil staan maar dat de beraming vijftienduizend gulden te hoog is, dit kan de vereniging niet opbrengen.

De manege bij Simon Lont vet is ongeschikt, de vereniging verhuisd naar Arie Timmerman, helaas besluit Timmerman in 1964 om caravans en tenten op zijn terrein te plaatsen. In 1965 wordt de nieuwe manege, op het terrein van Willem Kooi op Westerland, feestelijk geopend.

Instructie Wironruiters

Na Eef Lansink wordt in 1962 Anton Swaerts de instructeur. Er zijn dan twee hulpinstructeurs, Anne Lont en Gezinus Koorn. Anne Lont geeft tevens theorieles. In 1954 moet er worden uitgekeken naar een nieuwe instructeur, het wordt dhr. Aarsen uit Oudesluis. Aarsen geeft les tot eind 1957, dan geeft hij aan zich te oud te voelen om les te geven. Er wordt besloten een advertenie in de Wieringer Courant te zeten. Er komen eerst invallers, Herman Smit, Piet van Wijngaarden en Klaas Doornbos, allen van de Wieringermeerruiters. In 1958 komt instructeur Ties Sok, hij brengt het gevoel "Samen uit, samen thuis", binnen de vereniging. In 1963 worden ook ponyruiters lid van de vereniging. Frans van Eekelen wordt twee instructeur en gaat de ponyrijles en de theorielessen verzorgen.

Ponyclub

De vergadering van 13 december 1963: Gezinus Koorn, oud bestuurslid van de Ponyrijschool, zegt dat deze is ontbonden en vraagt dat als er een ponyclub wordt opgericht deze toe kan treden tot de Wironruiters. Dit verzoek wordt in stemming gebracht en met bijna alle stemmen wordt het verzoek aangenomen. De eerste officiele wedstrijd is op 4 juli in Anna Paulowna, deelnemers: Ineke Visser, Mieke Hekkema, Joop Hendriks, Katinka Looze, Clasien Sok en Adriaan Dirks.

Slapende vereniging

In 1968 wordt geconstateerd dat de vereniging nog wel leden heeft maar deze hebben geen paard door de mechanisatie, de boeren ruilen het paard in voor een tractor en er wordt daarom niet meer deelgenomen aan wedstrijden. De vereniging wordt niet ontbonden maar wordt "slapende". Bets Russelman-Dekker zal als secretaris lid blijven van de federatie en de Streek N.H.N. om zodoende van alles op de hoogte te blijven.

Ponyvereniging De Wironruiters

In 1970 wordt besloten de paardenvereniging te ontbinden en de ponyclub geheel zelfstandig te laten gaan. Het nieuwe bestuur, bestaande uit Frans van Diepingen, voorzitter en wonende op Stroeerweg 17; Bets Russelman-Dekker, secretaris en penningmeester (Koningsweg 31, Westerland) en de bestuursleden Marjan Koorn (Hofweg, Stroe), Jan Smid (Klieverweg 25, Slootdorp) en A. van Dijk (Sluismeester A. de Visserstraat 14, Den Oever), richt de ponyclub op. Het vaandel wordt overgedragen en ook de clubkas en hindernissen gaan mee. De enige die blijft is Bets Russelman-Dekker, het wordt haar derde Wieringer paardenvereniging.

Rijvereniging Wieringen

Periode 1930 - 1945

LR, PC en MV 'De Wironruiters'

Periode 1970 - nu